مقامات چين تصميم گرفتند و در جهت کاهش بار آموزش عالى از دوش دولت، دانشگاه‌هايى با سيستم باز تأسيس نمايند و آموزش از طريق راديو و تلويزيون را توسعه دهند. از سال ۱۹۷۹ که اولين دانشگاه راديو و تلويزيون کشور توسط دنگ شيائو پينگ افتتاح گرديد تا سال ۹۴ تعداد ۳/۲ ميليون نفر از مردم چين در اين دانشگاه‌ها دوره‌هاى تحصيلى خود را گذرانده‌اند. درحال حاضر تعداد دانشگاه‌هاى تلويزيونى سراسر کشور به بيش از ۲۰۰۰ واحد بالغ مى‌گردد. در اين دانشگاه‌ها، دانشجويان قادر به انتخاب رشته از ميان ۳۰۰ رشته تحصيلي، مانند مهندسي، ادبيات، اقتصاد، مديريت، کشاورزى و پزشکى مى‌باشند.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در اين روش آموزشي، دانشجويان مى‌توانند در عين اشتغال به کار، تحصيلات خود را نيز ادامه دهند. در صورتى که دانشجويان از عهده امتحانات مربوطه برآيند، دولت به آنها گواهى پايان تحصيلات نيز اعطا خواهد نمود. اما هيچ تعهدى در قبال واگذارى شغل به عهده نخواهد گرفت. هم اکنون تعداد فارغ‌التحصيلان دانشگاه‌هاى تلويزيونى ۳۷ درصد تعداد فارغ‌التحصيل دانشگاه‌هاى عادى مى‌باشد. در سال ۹۳ روزانه ۳۱ ساعت برنامه آموزشى از دوکانال ماهواره‌اى چين پخش مى‌گرديد که مسئولان در صدد افزايش آن از طريق ۴ کانال هستند:

 

آموزش‌هاى آزاد که بطور کلى منتهى به اخذ مدرک نمى‌شوند بطرق زير صورت مى‌گيرد:

۱. ايستگاه‌هاى تلويزيونى عملى

۲. دانشگاه‌هاى مکاتبه‌اي

۳. دانشگاه‌هاى آزاد (کلاس‌هاى وقت آزاد). در حال حاضر از هر يکصد نفر فارغ‌التحصيل و کالج‌هاى چين ۱۵ نفر فارغ‌التحصيل دانشگاه‌هاى آزاد هستند و با در نظر داشتن افزايش نياز چين به افراد متخصصّ جهت تأمين نيروى لازم براى اقتصاد در حال رشد کشور تعداد فارغ‌التحصيل اين مؤسسات آموزش عالى در حال افزايش می باشد.

۴. دانشگاه‌هاى شبانه.

در دانشگاه‌ها مراقبت‌هاى پزشکى مجانى می باشد. دانشجويانى که قبل از ورود به مرکز آموزشى در محلى مشغول به کار بودند بايستى مزد آنها در طول دوره آموزش توسط کارفرماى سابق پرداخت گردد. اگر چه وى بعد از اتمام دورهٔ تحصيلات لزوماً به محل کار اوليه بازگشت نمى‌نمايند. دانشجويانى که حقوق ماهيانه نداشته و از طرفى داراى خانواده کم درآمد هستند مى‌توانند از بورس دولتى بهره گیری نمايند.

 

مدارس حرفه‌اى

دولت چين قوانين مدارس حرفه‌اى را در سال ۱۹۹۶ تنظيم و تصويب نمود. آموزش حرفه‌اى اکثراً شامل مدارس حرفه‌اى پيشرفته، مدرسه فنى در سطح دورهٔ راهنمايي، مدارس آموزش کارگران ماهر، مدارس حرفه‌‌اى در سطح متوسطه، مراکز آموزش حرفه‌اى و ديگر مراکز آموزش فنى براى بزرگسالان و مراکز آموزش خصوصى و يا تحت نظارت سازمان‌ها مى‌باشد.

مدارس حرفه‌اى در سه سطح پيشرفته، متوسطه و ابتدايى هست که در ارتباط و هماهنگى با يکديگر هستند.

آموزش حرفه‌اى پيشرفته بالاترين سطح آموزشى بوده بر پايه آموزش دورهٔ دبيرستانى برنامه‌ريزى شده می باشد.

در حال حاضر ۸۷ کالج فنى و حرفه‌اى و دانشگاه‌هايى که دوره‌هاى کوتاه مدت آموزش حرفه‌اى هستند، ۱۳۳ مدرسه آموزش حرفه‌اى براى بزرگسالان (۱۸۸ رشته آموزش داده مى‌گردد)؛ و ۱۸ مدرسه ساختار اقتصاد ملى مى‌باشد، لذا سيستم آموزشى اين مدارس با در نظر داشتن نيازهاى اصلاح ساختار کشور تغيير کرده می باشد.

مدارس متوسطه فنى بخش اصلى آموزش حرفه‌اى می باشد و به سه شکل مدارس متوسطه، فنى مدارس حرفه‌ عالى و مدارس آموزش کارگران ماهر مى‌باشد. در حال حاضر بعد از سال‌ها کوشش حدود ۸۷۰۰ مدرسه متوسطه فنى در سراسر کشور هست.

توسعه و بهبود سيستم مدارس حرفه‌اى عالى در اوايل دهه ۱۹۸۰ آغاز گردید. از آنجائيکه اين مدارس مى‌بايستى خودشان را با توسعه اقتصادى چين و اصلاح ساختار مدارس متوسطه متناسب نمايند، رشد سريعى داشته‌اند. در حال حاضر ۸۵۰۰ گونه از اين مدارس با ۴ ميليون هنرجو در سراسر کشور هست. اين مدارس اکثراً به آموزش کارگران و کسانى که داراى ديپلم دورهٔ متوسطه هستند و بعضى از حرفه‌هاى خاص، مشغول هستند. مدارس آموزش کارگران ماهر، مدارس آموزش متوسطه حرفه‌اى هستند که کارگران فنى تربيت مى‌کنند. اولين مدرسه از اين نمونه در سال ۱۹۴۹ تشکيل گردید. در حال حاضر تعداد اين مدارس به ۴۴۷۰ مى‌رسد که ۸۶/۱ ميليون هنرجو در ۴۰۰ رشته مشغول به تحصيل هستند.

اکنون بيش از ۱۷،۰۰۰ مدارس حرفه‌اى در سطوح مختلف، ۲۱۰۰ مرکز آموزش حرفه‌اى و ۴۰،۰۰۰ مرکز آموزش کارگران، کارمندان و آموزش بزرگسالان هست. هر ساله ميليون‌ها نفر در رشته‌هاى مختلف آموزش مى‌بينند.

آموزش بزرگسالان و آموزش در اوقات اضافى

چين در اين زمينه پبيشرفت زيادى کرده و از سال ۱۹۷۶ آموزش نيمه و شبانه نيز به سرعت رشد کرده می باشد. بسيارى از کارخانجات، کمون‌ها، و ديگر سازمان‌هاى و شرکت‌ها کلاس‌هايى در زمينه‌هاى مختلف از زبان تا الکترونيک و از نقاشى تا فيزيک براى کارکنان خود ايجاد کرده‌اند. گزارش شده می باشد که در سال ۱۹۷۶ بيش از نيم ميليون کارگر در کلاس‌هاى نيمه وقت که توسط کارخانه‌ها داير شده شرکت جسته‌اند. همچنين ۶۸ ميليون کارگر، کشاورز و سرباز در دوره‌هاى نيمه وقت ابتدايى و متوسطه ثبت نام کرده‌اند. کارگران با گذراندن امتحانات هر دوره مى‌توانند وارد مرحلهٔ شغلى بهترى شوند. براساس آمار سال ۱۹۹۰ تعداد افراد بيسواد و نيمه بيسواد بالاى ۱۵ سال کشور حدود ۱۸۲ ميليون نفر مى‌باشد. اين نسبت در مقايسه با آمار سال ۱۹۸۲ حدود هفت درصد کاهش داشته می باشد. جدول صحفه بعد تعداد مدارس و دانشگاه‌ها و همچنين شمار دانش‌آموز و دانشجويان را تا سال ۱۹۹۸ مشخص مى‌نمايد.

 

 

جدول مراکز آموزشي، پرسنل آموزشى و محصلين در سال ۱۹۹۱

سال مؤسسان آموزش عالى دبيرستان‌ها
تعداد مؤسسات دانشجويان به۱۰،۰۰۰ نفر تعداد معلمين به۱۰،۰۰۰ نفر تعداد دبيرستانها دانش‌ آموزان به ۱۰،۰۰۰نفر تعداد معلمين به ۱۰،۰۰۰ نفر
۱۹۴۹ ۲۰۵ ۱۱/۷ ۱/۶ ۵۲۱۶ ۸/۱۲۶ ۸/۳
۱۹۷۸ ۵۹۸ ۸۵/۶ ۲۰/۶ ۱۶۵۱۰۵ ۶۶۳۷/۲ ۳۲۸/۱
شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
۱۹۸۵

۱۰۱۶

۱۷۰/۳

۳۴/۴

۱۰۴۸۴۸

۵۰۹۲/۶

۲۹۶/۷ ۱۹۹۰

۱۰۷۵

۲۰۶/۳

۳۹/۵

۱۰۰۷۷۷

۵۱۰۵/۴

۳۴۹/۲ ۱۹۹۸

۱۰۲۰

۳۱۷/۴

۴۰/۴

۷۸۶۴۲

۶۰۱۷/۹

۳۵۸/۷

سال

مدارس ابتدايى
شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
تعداد دبستان‌ها

دانش‌ آموزان به ۱۰،۰۰۰ نفر

تعداد معلمين به ۱۰،۰۰۰ نفر ۱۹۴۹

۳۴۶۷۶۹

۲۴۳۹/۱

۸۳/۶ ۱۹۷۸

۹۴۹۳۲۳

۱۴۶۲۴

۵۲۲/۶ ۱۹۸۵

۸۳۲۳۰۹

۱۳۳۷۰/۲

۵۳۷/۷ ۱۹۹۰

۷۶۶۰۷۲

۱۲۲۴۱/۴
۵۵۸/۲ ۱۹۹۸

۶۲۸۸۴۰

۱۳۹۹۵/۴

پاسخ دهید